A lack of diversity was a precursor to the crisis:
 Reiterating Doritos, Pepsi cola controversies

A central tenet of the PR-profession is dealing with an onset crisis. This for instance was a central theme of Kim’s article exploring the crisis response for Pepsi’s ad (left below). This was also the case in Esmee’s article, which explored crisis response to Dorito’s publicized marketing idea (right below). This article builds on this work of Kim and Esmee, in that it recognizes that it is relevant to study crisis. Though, the focus shifts in this article from crisis response to crisis prevention. As it is arguably also true for the PR-profession that prevention is better than cure. The perspective taken in this blog is that workplace diversity can serve as a preventive measure to crisis.

PR and ‘handicapped people’: 

A PR-guide to language and practices

Question #1: Is ‘handicapped people’, the most politically correct term you can use in your communications as PR-professional? If so, elaborate. If not, what is a better term?

Question #2: What could be the role of PR in dealing with ‘handicapped people’ in your organization?

PR or not PR? To handle or to shut up? Well, look at Dotan

Dotan is a Dutch singer song-writer that liked to have the control over what he did and stay close to his fans. He didn’t want a PR, what for? He had a strategy. Unfortunately, he dug the grave of his own career not only by doing dirty marketing but mostly by not properly reacting to the exposure of his crimes.

Retrieved from A bit of Music (April 16, 2018)

So, how do you think it turned out for Dotan not having a PR? Well, rumor has it that he will represent the Netherlands in Eurovision, what is kind of the same as being finished.

Let’s rewind. In 2011, Dotan had a debut album and not much media attention, so he started a quite creative marketing and communication strategy to boost his artist persona. Creative not for the originality, but because he literally created at least 140 fake social media accounts of extremely devoted fans. Crass mistake.

Highlights of the case are, for instance, using photos of a dead woman for one of the fake accounts or a post explaining that Dotan helped a dying brother with leukemia achieved to fulfill his last will of meeting him. So nice of him. False! Even Ziggo Dome, where he played the same night of the event, twittered it. Another elucidation of Dotan’s impressive skills for newsworthiness made him go viral on 2017 posting that he was on a plane and, next to him, a girl was listening to his album. Extremely cool if this would happen to you, right? False!

One could even call him a pioneer on self-branding, for making it all about himself (Khamis, Ang, & Welling, 2017) instead about his music. Nevertheless, it didn’t take him too far. De Volkskrant, one of the biggest Dutch newspapers, run an investigation on him and, on the 14^th April 2018, they exposed him long, loud and clear.

Despite the scandal, we know that the most important is not the crisis but how to handle it (Colapinto & Benecchi, 2014), what did Dotan do then? This:

https://www.youtube.com/watch?v=NHH7zS0vLOA

After this untruthful ridiculing video, nada. His Facebook, Instagram and Website are empty, only he says hi to some people who says hi to him on Twitter.

What do you think? I see two massive mistakes: one, replying to the crisis with more not-so-true stories and two, shuting up. In 1980 they knew already that silence is too passive and lets the rest take over the control of a crisis (Brummett, 1980 as cited in Coombs, 2010) and I tend to think that communication is always better than silence. However, studies show and we know that users have the power to disseminate the information… what if this information is gone?

No, it didn’t solve it. I wouldn’t say that Dotan’s reputation is saved, it needs healing, a strategy, and, please, don’t let it be Eurovision! I would have made him the bad boy playing with fire. This new face next to the singer song-writer humongous hyper sensibility, would have burned his social media with new fanatic fans, but the real ones.

A

About the author:

Carla Navarro is a Social Sciences traveler, from a not finished BA in Sociology to a nearly finished MA in Communication Science passing by a completed BA in Social and Cultural Anthropology and a MA in Visual Anthropology. She feels that this will be her last stop and will finally put her knowledge into a proper job, although she decided to start a music documentary festival in Amsterdam.

References:

A Bit Of Music (2018, April 16). The Dotan Case: can artists actually fake it until they make it on social media? Retrieved from: https://abitofpopmusic.com/2018/04/16/the-dotan-case-can-artists-actually-fake-it-until-they-make-it-on-social-media/

Colapinto, C., & Benecchi, E. (2014). The presentation of celebrity personas in everyday twittering- Managing online reputations throughout a communication crisis. Media, Culture & Society, 36(2), 219-233

Coombs, W. T. (2010). Parameters for crisis communication. The handbook of crisis communication, 17-53.

Khamis, S., Ang, L., & Welling, R. (2017). Self-branding,‘micro-celebrity’and the rise of Social Media Influencers. Celebrity Studies, 8(2), 191-208.

Miserius, M., & van der Noordaa, R. (2018, April 14). De fanatiek fictieve fans van Dotan. De Volkskrant. Retrieved from: https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/de-fanatieke-fictieve-fans-van-dotan~bed4fd67/

Parker, J. (2018, April 14). DOtan Exposed: Musician Accused of Masterminding Fake Fan Accounts. All Things Loud. Retrieved from: https://www.allthingsloud.com/dotan-exposed-musician-accused-masterminding-fake-fan-accounts/

Sung, M., & Hwang, J.-S. (2014). Who drives a crisis? The diffusion of an issue through social networks. Computers in Human Behavior, 36, 246–257

Bloomon of Bloomoff? Hoe een klein foutje kan uitlopen op een grote PR-crisis

April 2018 lanceerde Bloomon een nieuwe campagne in Frankrijk. Head PR en Communications Bloomon schreef, zoals iedere PR-professional dat zou doen, een persbericht om de campagne bekend te maken onder journalisten. Uiteindelijk besloot de PR-professional in kwestie het persbericht onder embargo, en dus in vertrouwen, te versturen naar een aantal verschillende journalisten. Zij vergat hierbij de medialijst nogmaals te checken waardoor het persbericht bij journalist Bart Mos terecht kwam. Deze Bart Mos schrijft in het algemeen vooral over zware fraude en corruptiezaken en besloot na het ontvangen van het Bloomon persbericht deze Head PR en Communications eens op het hakblok te leggen. En niet zo’n klein beetje ook. In meerdere tweets besluit Mos haar belachelijk te maken om haar spelling en woordkeus (Sprout, 2018). Wat doe je dan als PR-professional? Hoe ga je reageren? 

Bij Bloomon besloten ze de journalist te bellen om te vragen of het bericht verwijderd kon worden. Naast het verzenden van het persbericht naar de verkeerde journalist was dit fout nummer 2. De journalist in kwestie besloot er nog een tweet uit te gooien waarin hij er een schepje bovenop doet. Uiteindelijk is het uitgelopen in een grote Twitter-explosie en heeft Bloomon besloten het persbericht direct naar alle redacties te verzenden.   

 

Foto: Bloomon

Het incident toont aan dat de relatie tussen de PR-professional en de journalist van groot belang is. De relatie is complex en er bestaat dan ook al 100 jaar onderzoek naar de relaties tussen beiden (Macnamara, 2014). De PR-professional heeft in de ogen van de journalist andere belangen dan zijzelf. Uit onderzoek van Macnamara (2014) komt naar voren dat de relatie tussen PR-specialist en journalist belangrijk is. Journalisten zijn af en toe afhankelijk van de PR-professionals die ook deels het nieuws vormen (Lewis, Williams, & Franklin, 2008).  De samenwerking is uiteindelijk wel waardevol. 

Daarnaast is niet al het nieuws waar de PR-professional mee komt relevant. Dat blijkt wederom uit de blunder bij Bloomon. De journalist heeft een machtige rol in het selecteren van het nieuws en kan niet alles klakkeloos overnemen (Lewis et. Al., 2008). Nieuws wordt door de journalist gefilterd en potentieel nieuws wordt geselecteerd. Uiteindelijk is het de journalist die de agenda in de media bepaald. Veel nieuwsbronnen, zoals PR-professionals, proberen promotie te genereren en niet informatie te communiceren  (Berkoviz & Adams, 1990). Het Bloomon incident is hier een goed voorbeeld waarbij het in handen komt van de verkeerde journalist en het averechts werkt. Een negatieve tweet als gevolg van een blunder beïnvloedt het publieke debat en kan het hele nieuwsbericht onderuithalen. 

Uiteindelijk hebben beide werelden elkaar nodig en komen journalisten zonder de PR-professionals niet aan al het relevante nieuws. De PR-professional moet hier simpelweg opletten naar wie de informatie wordt verzonden. Mocht er dan een fout voorkomen, is het vervolgens verstandig de macht in eigen handen te nemen. In het Bloomon incident betekent dat dus luchtig reageren of over laten waaien, zodat ander nieuws uit de agenda het over zal nemen. Het versturen van het persbericht naar alle andere redacties was hier uiteindelijk een goede zet.